İçimdeki şüphe yerini derin bir utanca bıraktı

Babamı kaybettikten sonra annem adeta dünyadan koptu. Yalnızlığını görmek beni kahrediyordu. Eşim Cemal’le uzun uzun konuştuk, sonunda annemi yanımıza almaya karar verdik. Hem torunuyla vakit geçirir, ben de işime rahatça giderim diye düşündüm. Arkadaşımın aracılığıyla fabrikada işe başladım. Vardiyalı sistem biraz zorlasa da göze aldım. Başlarda her şey yolundaydı. Annem evin işlerini üstleniyor, yemek yapıyor, bizimle sohbet ediyordu. Fakat zamanla annemde garip bir değişim başladı. Daha bakımlı olmaya, süslenmeye başladı. Bu durumu Cemal’e açtığımda, “Kadına yakışıyor, boşver” diyerek geçiştirdi. Ama ikisinin yakınlığı gün geçtikçe arttı. Gece geç saatlere kadar birlikte film izleyip sohbet etmeleri beni rahatsız ediyordu. Cemal’i uyardım, aldırış etmedi. Bir gece vardiyadan döndüğümde Cemal işe gitmemişti. “Yorgunum” diyerek tersledi. Annem de odasına çekilmişti. İçimde tuhaf bir şüphe oluştu. Dayanamadım, eve gizli kamera yerleştirdim. O gece işe gitmek yerine bir kafeye oturup telefonumdan görüntüleri izlemeye başladım. Ve o an gördüklerim… Devamını öğrenmek için resmin üzerine tiklayarak diğer sayfaya geçiş yapiniz)