44444g

“Çünkü sende özel bir şey görüyorum,” diye yanıtladı, sesi sıcak ve samimiydi. “Senin yaşındayken kendi zorluklarımla yüzleştim ve yabancıların nezaketine güvenmek zorunda kaldım. O zaman kendime nereden geldiğimi asla unutmayacağıma ve tıpkı bir zamanlar insanların bana yardım ettiği gibi, ihtiyacı olan herkese yardım edeceğime söz verdim.”
Kayla, niyetini anlamaya çalışarak Daniel’in yüzünü inceledi. Kısa hayatında temkinli olmayı öğrenmişti ama bu adamda ona inanmak istemesine neden olan bir şey vardı. Ben’i daha sıkı tutarak çekingen bir tavırla, “Nasıl bir şans?” diye sordu.
Daniel ayağa kalktı, bakışları yumuşak ama kararlıydı. “Daha iyi bir gelecek için bir şans. Sen ve Ben bir süre benimle kalabilirsiniz. İkinizin de yiyecek, rahat bir uyku yeri ve okula erişimini sağlayacağız. Bir daha ayrı kalma endişesi yaşamayacaksınız. Devamı sonraki sayfada Go’rsele do’kunun…