15 yıl sonra minnetle geri döndüler

Yaşlı teyze her gün 4 yetimi besledi. 15 yıl sonra minnetle geri döndüler! 😱😲 Kader bazen en ince ipekleri en kaba çuvalların içine saklamayı severdi. Anadolu’nun haritada bile zor bulunan, tozun ve sıcağın hâkim olduğu Yanıklar köyünde, öğle güneşi köy meydanının üzerine erimiş bir altın gibi dökülüyordu. Kerpiç evlerin sıvsız duvarlarını ve yoldaki derin çatlakları acımasızca aydınlatıyordu. Normalde bu saatlerde köyde duyulacak tek ses uzaktaki bir traktörün hırıltısı ya da bir sokak köpeğinin tembel havlaması olurdu. Ancak bugün köyün kaderi tekerleklerin üzerinde gelmişti. Ufuk çizgisinde beliren ve toz bulutlarını yararak gelen konvoy köyün alışık olduğu türden değildi. Bunlar jandarmanın devriye araçları ya da şehre yolcu taşıyan minibüsler değildi. Gövdeleri cilalı birer ayna gibi parlayan, lastikleri asfalt yüzü görmemiş bu bozuk yollara hakaret edercesine kusursuz, simsiyah lüks otomobillerdi. Üç tane siyah sedan askeri nizamla köy meydanına girdi. Motorlarının sesi bile farklıydı; tehditkâr ve güçlü bir hırıltı çıkarıyorlardı. Lüks araçlardan inen kişiler doğruca o yaşlı teyzenin evine yöneliyor. Köy halkı merak içinde peşlerinden bakarken, yıllardır kapalı kalan bir defter yeniden açılıyor. Teyzenin kapısı çalındığında söylenen tek bir isim, herkesi olduğu yere mıhlıyor… (Haberin devamini görmek ve okumak için resmin üzerine tiklayarak diğer sayfaya geçiş yapiniz)