Kayınpederimin sırtındaki o mavimsi izleri ilk gördüğüm an içime bir huzursuzluk çökmüştü. Normal bir morluk gibi değildi. Sanki aynı noktada defalarca oluşmuş gibiydi. Ona sorduğumda ise gülümseyerek geçiştirdi: “Bir şey yok kızım, geçen gün merdivenden inerken ayağım kaydı, duvara çarptım.” Sesi sakindi ama gözlerini kaçırıyordu. İçimde bir şeylerin doğru olmadığını hissediyordum. Çünkü o izler tek bir düşmenin bırakacağı izlere benzemiyordu. Birkaç gün sonra yine bize geldi. Çay içerken kolunu uzattığında bu sefer kolunda da benzer morluklar gördüm. Artık dayanamadım. (Haberin devamini görmek ve okumak için resmin üzerine tiklayarak diğer sayfaya geçiş yapiniz)
Bilgi: Klavye yön tuşlarını kullanarak galeri resimleri arasında geçiş yapabilirsiniz.